Ghashange Man

که هرکی گفته دشمن تو نیست با تو دشمنه

قشنگی تو بهترین دلیل بی‌قراریه

قشنگی تو مثل خسته بودن از تو جاریه

قشنگی تو با تو راه می‌ره، آه می‌کشه

قشنگی تو از قشنگ بودنش فراریه

به حرف پوچ آدمای پوچ اعتنا نکن

به خاطر کسی که نیست عمرت‌و فدا نکن

خلاف رودخونه رو بگیر و با خودت برو

با گلّه‌های خون و فَلْس و استخون شنا نکن

تو نازنینی! از حریر نرم آفریدنت

تو مهربونی! از هوای گرم آفریدنت

خجالتی‌تر از گلی! خجالتی‌تر از تویی!

تو بی‌نظیری! از غرور و شرم آفریدنت

نگاه می‌کنم به حالت نگاه کردنت

پناه می‌برم به گریه‌های روی دامنت

نگاهت‌و بدزد از غمی که از تو پر شده

نگاه کن به شبنمی که شُره کرده از تنت