Ghatar

دلت که می لرزید، من با چشام دیدم

تو ظل تابستون، چقدر زمستونه

هوا گرفته نبود، دلم گرفت اون شب

به مادرم گفتم، هنوز بارونه

قطار رد شد و رفت، مسافرا موندن

مسافرا که برن، قطار می مونه

تو برف بارونی، قطار قلب منه

قلب شکسته ی من، تو برف مدفونه

دونه به دونه غمی، ریل به ریل شبم

غم توی خونه ی من، هر شبو مهمونه

بگو شب بخوابه من بیدارم

من شبو زنده نگه میدارم

یه شب که سردم بود، به مادرم گفتم

هوا که سرد میشه، یاد تو میفتم

طفلی دلش لرزید، دلش دوباره شکست

تو ظل تابستون، تو کوچه برف نشست