Hamsafar

ای همسفر

تو مرا با خود ببر

تو آن قصه‌ای که باید بدانم

نامه‌ای که باید بخوانم

می‌کشم نفس در هوای تو

شب منم، تویی همچو رویا

موج منم، تویی همچو دریا

تا ابد منم مبتلای تو

نبودی، قبل از تو رویایی نبود

نبودی، دنیا تماشایی نبود

باید بمانی

برایم، از جان شیرین خوش‌ تری

برایم، همچون امید آخری

شاید ندانی

الهی

چراغ خانه‌ام تو باشی

به هرچه می‌رسم تو باشی

هوای من باش

برای من باش

الهی

جدا نباشد از تو راهم

تویی تمام آنچه دارم

قرار من باش