Shellik Kon Rafigh

متنِ وصیتم شرحِ مصیبت است

بی روزه کربلاست، شلیک کن رفیق!

یک رازِ سر به مُهر با او نگفته ماند

قلبی که جا به جاست، شلیک کن رفیق!

قلبم نحیف و داغ، بر حسبِ اتفاق

ماسیده سمتِ راست، شلیک کن رفیق!

مهلت نمانده است من خسته ام بجنب

سیگارِ من کجاست؟! شلیک کن رفیق!

بعد از یکی دو پُک، من حاضرم تو هم

لطفا به سمتِ راست شلیک کن رفیق!

من با کمالِ میل رو به گلوله ام

این تیر بی خطاست، شلیک کن رفیق!

از چند روزِ پیش، حس کردم که مرگ

اجرای انتهاست، شلیک کن رفیق!

وقتِ صدور عشق از قولِ من بگو

منصف شدن ریاست! شلیک کن رفیق!

لطفا ریلکس باش، هم عود روشن است

هم دود در فضاست، شلیک کن رفیق!

این تنگیِ نفس از اضطراب نیست

نه! مشکل از هواست! شلیک کن رفیق!

اصلا مهم نبود اخبارِ دست ساز

کُلتت چه خوش صداست، شلیک کن رفیق!

ژانر و سیاقِ جبر وسترنِ محض بود

پایان همین فناست، شلیک کن رفیق!

اما دوئل نداشت وسترنِ انتها

یک کُلت بینِ ماست، شلیک کن رفیق!

نرخِ تراژدی در من سقوط کرد

ارزان و بی بهاست، شلیک کن رفیق!

دیگر نمیکشم، بدجور خسته ام

تقدیر هم نخواست، شلیک کن رفیق!

من باختم، قبول! تقصیرِ عشق بود

ناگفته برملاست، شلیک کن رفیق!

این خطبه ی طلاق یا زخمِ هجر نیست

سیرکِ گلوله هاست، شلیک کن رفیق!

وقتِ شمارش از سه تا حدودِ صفر

لطفا به سمتِ راست، شلیک کن رفیق!

من چک نوشته ام حامل برای ختم

دستِ علیرضاست، شلیک کن رفیق!

یک عمر وقفِ شعر، یک عمر وقفِ عشق

پایان در ابتداست، شلیک کن رفیق!

من خواب دیده ام مرگم موقتی ست

تعبیرِ آن خطاست، شلیک کن رفیق!

پایانِ ماجراست، شلیک کن رفیق!

تا کاوه ناکجاست، شلیک کن رفیق...