Tunnel Kandovan Negahe Toe

خبر بسته بودن جاده از کرج سمت جاده ی چالوس

سبقت یک سمند نقره ای از خودروی کنترل نامحسوس

تونل کندوان نگاه توئه که منو می بره به قعر دلت

از همین راه پر خطر منو به شهر تو میرسونه این اتوبوس

زندگی بی تو کوچِ هر روزه ست

تو خودش درد و رنج و غم داره

میشه لای موهای تو گم شد

بس که موهات پیچ و خم داره

میشه از چشم های تو افتاد

میشه مرگُ به تار موی تو بست

آخه موی تو ارتفاعی مثل دره های هزار کن داره

باز پُک میزنم به سیگارم

توی ذهنم پر از مه و دوده

سنگ ها راه جاده رو بستند

رادیو گفت جاده مسدوده

آه امشب سیاه بیشه و من

حال و روزی شبیه هم داریم

تو نباشی هوای هر دوی ما سرد و بارونی و مه آلوده