Adamak

آدمک سلام,کجای قصه ای,آهنم الان,دو راهه زندگی,از وقتی رفتی من دارم لا فیلترا میخوابم,الحق که سختی مشتی من یه خورده بی ارادم,یه بی اراده,اما سزامو دادم, منم یه نخ سیگار با عادتای قدیم ندیم,چشم به دردیوار تو عالمای عجیب قریب,دلم گرفته باز از آدمای سگ نظیر,قلم میرقصه باز روکاغذای خطخطی,خب حاجی زندگی همینه,گذشته ها گذشتو رفت,بالائی کریمه,امروز زبر باشه فرداها خمیره ,ببین کور میشه دوتا چشمی که نبینه,شیشه باز شکست رودست,چیکه چیکه خون رو فرش,ریمل سیاهو اشک,من بیدل بی فکرو لش,نه من بدم نه تو,نه جو زدم نه خل,نه خالیم نه پر,رو مغز من ندو,اینجا شهر وحشیاست,باختا مال مشتیاست,بکش تو حبس کن,چرک توتو اسب کن,ازین قبیله برو هارو دریده بدو حق خودتو پس بگیر,دنیاتو تو دست بگیر, پشت من مالیدبه خاک,خوش به حال زنده ها,مرده ام رو این حساب,له شدم تو هم بساب,نزار که درد برسه به استخون خورد بشه,نزار یه شمع کوچولو تو مسیرت نور بشه,نخواه که مرد بشی قهرمان شی طرد بشی,نزار که خسته شی از هدفت سرد بشی,بلند شو رو دوپات,بپر تو بادو بال,بکش اون بادبان,خدات که بادو داد,از تو حرکت از او برکت,دستت پرچم,سمت مقصد,من که غرقم تو خودم ,روحمو هی میجوام,مه گرفته اتاقمو,گل گرفته دو بالمو,خدائی حیفه وقت,نشی تو عین من,پر که شدی داد بزن,جیغ بکش,جیگر این دنیارو به سیخ بکش,سنگ گنده بردار,پرت کن سمت فردا,خنده کن به دردات,زنده شو لا اموات,نه مثل من یه مرده.