Ghah Ghahe Ba Ashk

روزا تکراری خواب بیداری

حرفای کهنه شوق بیزاری

بی حرفی محض فریاد بی مرز

پایان آغاز طغیان یک ساز

چشمای خیره پلکای ثابت

نگاه خسته انسانی راکد

میان میرن ماشینا ادما

بسته می مونه لبای بی صدا

قهقهه با اشک لبخند بی لب

آرامش سرد ساکت مث شب

ردی از سایه خشک بی تاثیر

همبستر سنگ تنهاو اسیر

درگیر با خویش در نا خودآگاه

تصویری مبهم از راه بیراه

میان میرن ماشینا ادما

بسته می مونه لبای بی صدا