Khabis

خودم رو پیش تو دیگه

یه لحظه جا نمیزارم

تموم قصه رو میگم

واسه فردا نمیزارم

میگم از اون چه میدونم

میگم تارو بشه این دست

که پشت ماسک قدیست

چه موجود خبیثی هست

جای قلبت توی سینه

نشسته نفرت کینه

توهم داری و تردید

با یه غروره دیرینه

اخه این صورتک دیگه

چه سودی واسه تو داره

نگاهت بی صدا میگه

چقدر فکره تو بیماره

همه نقشت رو میشناسن

یه نقش خشک تکراری