Zolf Bar Baad Madeh

زلف بر باد مده تا ندهی بر بادم

ناز بنیاد مکن تا نکنی بنیادم

رخ برافروز که فارغ کنی از برگ گلم

قد برافراز که از سرو کنی آزادم

شهره شهر مشو تا ننهم سردرکوه

شور شیرین ننما تا نکنی فرهادم

می مخور با دگران تا نخورم خون جگر

سر مکش تا نکشد سر به فلک فریادم

زلف را حلقه مکن تا نکنی دربندم

تره را تاب مده تا ندهی بر بادم

یار بیگانه مشو تا نبری از خویشم

غم اقیار مخور تا نکنی ناشادم