Delbare Ziba

در سلسله ی موی تو ای یار گرفتارم من

به نگاهی دوا کن دل مارا که بیمارم من

من به دنیا ندهم یک خم ابروی تورا

که ندارد همه دنیا چون روی تورا

ای عشق دل آرای من

ای دلبر زیبای من

همتا ندارد،ندارد لبخنده تو

ای تو همه ی جان من

ای سر و سامان من

از من نشوی دور که قلبم شده بندِ تو

آرام ندارم حتی نفسی ،نفست در هوای من نباشد

به چه حالی شود ای جان، وقتی تو پیش منی باران ببارد

خوردست گره به جان من خنده ی زیبات

آرامشِ محضِ دونه دونه حرفات