Ghesmat

هر شب دعا می کردم تو رو تنها ببینم

بگم که آرزومه تو باشی همنشینم

ولی یه شب که دیدم

با دیگر نشستی

گفتم تو هم خدایا

دل مرا شکستی

منم تو رو میخواستمو چیزی نگفتم

دلم می خواست که اول از تو می شنفتم

ولی سکوت راه منو تو رو جدا کرد

غرور بیجا عشق و هم فدای ما کرد

هر دو رفتیم خونه ساختیم

از عشق هم دل کندیم

تو دست ما حلقه زرد

میگه افسوس پابندیم

حالا همدیگرو دیدیم که خیلی دیره

از کار سرنوشت آدم خندش می گیره

تو یاد ما خاطره ها زنده می مونه

شاید که قسمت همینه خدا می دونه