Arezooye Khaam

گداخت جان که شود کار دل تمام و نشد

بسوخت در این آرزوی خام و نشد

به لابه گفت شبی میر مجلس تو شوم

شدم به رغبت خویشش کمین غلام نشد

پیام داد که خواهم نشست با رندان

بشد برندی و دردی کشیم نام و نشد

رواست در بر اگر میطپد کبوتر دل

که دید در ره خود پیچ و تاب دام و نشد

در آن هوس که مستی ببوسم آن لب لعل

چه خون که دردلم افتاد همچو جام و نشد

بکوی عشق منه بی دلیل راه قدم

که من بخویش نمودم صد اهتمام و نشد

فغان که در طلب گنجنامه مقصود

شدم خراب جهانی ز غم تمام و نشد

دریغ و درد که در جستوجوی گنج حضور

بسی شدم بگدایی بر کرام و نشد

هزار حیله برانگیخت حافظ از سر فکر

در آن هوس که شود آن نگار،رام و نشد