Biganeh

باز

بازم امشب گریه کردم

باز

بازم امشب لب مرگ

پای خود را پس کشیدم

مردم از بس نه شنیدم

توو

توی این شهر مه آلود

اگه حتی یک نفر بود

همون هم دست منو خوند

زد و اون جونم رو سوزوند

گناهم

بودن و بودن و پاکی

گناهم

مثل دیگرون نبودن

اسم من بیگانه ی عریان

مردم از بس نه شنیدم