Negaham kon

نگاهم کن شبیه بغضم امشب

شدم مثل خود آشفته‌ حالی

کسی جز تو رفیق هق‌ هقم نیست

تویی که مثل دریاها زلالی

کسی جز تو نمی دونه چی می گم

کسی جز تو نمی دونه چی می خوام

کسی جز تو نمی تونه با لبخند

بشه مرهم واسه تمومِ دردام

تو میدونی کجا مرز سقوطه

کدوم واژه حریف این سکوته

کدوم پروانه‌ی از جون گذشته

اسیر چنگِ تار عنکبوته

اگه ویرون، اگه بی‌آشیونم

اگه خسته از آزار خزونم

نگاهم کن دوباره جون بگیرم

بتونم از حضور تو بخونم

می‌دونم خسته‌ای خسته‌تر از من

می‌دونم طاقت دوری نداری

می‌دونم که تو هم دلت گرفته

تو هم داری مث من کم میاری