Toofan

یادمه رنگ نگاهت رنگ رویاهای من بود

سبزه زاران تو چشمات تنها جای گم شدن بود

اسم تو طعم عسل بود تو هراس غربت من

هنوزم وقتی می خندی غصه هام فرو می ریزن

گل گلخونه من، یکی یکدونه من

روی دلتنگی شب پرده بنداز

بی تو بارون نمیاد همه دنیا قفسه

تو به من هدیه بده پر پرواز

من تو خوابای گذشته م که پر از شوق جنون بود

تو رو توی باغی دیدم که پر از بغض خزون بود

مثل یه دریا هنوزم غرق توفان نگاتم

خیلی وقته عاشقم من، عاشق سادگیاتم

هر عشقی می میره، خاموشی می گیره، عشق تو نمی میره

ما عاشق می مونیم، ما عاشق می میریم، جرم ما این تقدیره

مثل یه سایه کنارت میام آروم پا می ذارم

زندگیمو، رویاهامو، توی چشمات جا می ذارم

گاهی خوشبختی یه رازه، یه بهونه واسه بودن

ای خدا آه ای خدا کاش گوش بدی به دردای من

وقتی یه باغ زخمی به ابرا چشم می دوزه

آدم دلش می سوزه، ای خدا ای خدا

با سرنوشت و تقدیر هرگز نمیشه جنگید

دنیا هنوز دو روزه، ای خدا ای خدا