Koocheye Nastran

اسمِ نسترن روشه

چه اسمی از این بهتر

نسترن رو میشناسی

اون دخترِ همسایه است

میخواستم عروست شه

اما بعدِ آتش بس

برقِ چشم اون اینجا

تووی جبهه با من بود

اون دلیلِ جنگیدن

اون معنی میهن بود

مادر نکنه یک وقت

خونِ منو بفروشن

اونایی که بعد از من

پوتینامو میپوشن

نگذاری که اسمِ من

ابزار غضب باشه

خونِ من و هم رزمام

بازیچه ی شب باشه

نگذاری که اسمِ من

باطوم بشه توو پهلو

یا تیرِ خلاصی شه

توو صورت دانشجو

اونایی که اسمم رو

با عربده میخونن

از بغضِ شبِ حمله

یک قطره نمیدونن

اونا توو شب آتیش

فکرِ جونشون بودن

رنگِ سفره هاشون بود

خونِ صد تا مثلِ من

مادر نذار اسمِ من

اسم کوچمون باشه

وقتی عشق نمیتونه

تووی کوچه پیدا باشه

وقتی عشق به شلاق و

حبس و توبه محکومه

ردِ پای بغضِ من

روی نامه معلومه

یادِ منو پنهان کن

توو اون دلِ پهناور

حتی عکسمو بردار ، از رو طاقچمون مادر