Shabe Yaldaa

وقتی تو سفره ی خالی قِاتقت خونِ جگر شد

وقتی جنگل از حضورِ یه جرقه شعله ور شد

وقتی گونه های جلاد از صدای گریه تر شد

وقتی که کلاغ قصه از دوباره در به در شد

میرسی به حرفِ من، به حرفِ من، به حرفِ من، به حرفِ من

میرسی به حرفِ من، به حرفِ من، به حرفِ من، به حرفِ من

حرف من سوال من زمزمه ی زیر لبه

که چرا تو این حوالی شب یلدا هر شبه

حرف من سوال من زمزمه ی زیر لبه

که چرا تو این حوالی شب یلدا هر شبه

از نگاه بعضیا حرفای من حرف حسابه

که دهن بندِ طلایی واسشون تنها جوابه

از نگاه بعضیا حرفای من حرف اضافه ست

برای همین سیاهی از شنیدنش کلافه ست

میرسی به حرفِ من، به حرفِ من، به حرفِ من، به حرفِ من

میرسی به حرفِ من، به حرفِ من، به حرفِ من، به حرفِ من

حرف من سوال من زمزمه ی زیر لبه

که چرا تو این حوالی شب یلدا هر شبه

حرف من سوال من زمزمه ی زیر لبه

که چرا تو این حوالی شب یلدا هر شبه