Etehad Az Rahe Door

ما جون دادیم به این بازی از ده هشتاد ... اما امروزه این سبک شده مسخره اطفال

روزگاره سختیه، وقتی‌ تهی مجبوره که عام پسند، کار کنه و مثلا چندتا کار بلد

اسم کارشو بزارن ناپسند و خودشون برن بخون از پاهای شاهپرک خانوم

[همخوان]

رضا بذا یه جا برنامه هارو چفت بکنم تو لندن - ایشالا

تهی فوری برنامه هارو بچین که بزودی میام حتما - ایشالا

میبینی‌ که دارن تلاش می‌کنن داورا برای حذفم - چی‌ ؟! پس

رپِ فارس و جهانی‌ می‌کنیم ، تا همه از ما بترسن

[تهی]

ده ۸۰ بود ، آخره ۷۹ ... سخت بود ، بزنی‌ حرفاتو رُک

ولی‌ متحد امدیم دوباره پیشت ... با اینکه فاصلمون نزدیک ۲ قاره می‌شه

استعداد داری در خدمتیم، نداری‌ام زنگ بزن اگه پره دلاره جیبت

چون با تو من (تومن) ندارم کاری، تو اگه داری، از پیشرو باشه این شماره پیشت

اصلا باورت می‌شه ؟! ما تو زیر زمین بودیم بعد، رسیدیم تو این حد

الانم غولیم بد جوری ما تو این سبک، دشمن واسمون (کوبید دست) کوبیدست

یه لقمه بزن، بی‌ تعارف میگم یه خرده به من، سخت گذشته بود

شعر هایی نوشتم که دست خطِ من نبود و در حدِ من نبود

تنها تو غربت دور از همه ... دیدم واسه زندگی‌ پولم کمه

بگذریم اصلا شیطون گولم زده...

الانم با قدرت ضریب ۲ ... هوا بقیه رو داریم مثل صلیب سرخ

[همخوان]

رضا بذا یه جا برنامه هارو چفت بکنم تو لندن - ایشالا

تهی فوری برنامه هارو بچین که بزودی میام حتما - ایشالا

میبینی‌ که دارن تلاش می‌کنن داورا برای حذفم - چی‌ ؟! پس

رپِ فارس جهانی‌ می‌کنیم ، تا همه از ما بترسن

[قسمت پایانی]

آه آه پیشرو ، تهی ... سری بعد مارو دیدی بگو سلام

A.B.Z ، از تهران تا لندن ، با کارهای قوی تر

اتحاد از راه دور