Ghame Tanhaei

چرا وقتی که آدم تنها میشه

غم و غصه اش قد یه دنیا میشه

میره یک گوشه ی پنهون میشینه

اونجا رو مثل یه زندون میبینه

غم تنهایی اسیرت میکنه

تا بخوای بجنبی پیرت میکنه

غم تنهایی اسیرت میکنه

تا بخوای بجنبی پیرت میکنه

وقتی که تنها میشم اشک تو چشمام پر میزنه

غم میاد یواش یواش خونه ی دل در میزنه

یاد اون شبها می افتم زیر مهتاب لبات

توی جنگل لب چشمه می نشستیم منو یار

غم تنهایی اسیرت میکنه

تا بخوای بجنبی پیرت میکنه

غم تنهایی اسیرت میکنه

تا بخوای بجنبی پیرت میکنه

میگن این دنیا دیگه مثل قدیما نمیشه

دل این آدما زشته دیگه زیبا نمیشه