Kavir

من کویرم ای خدا با حسرت یه قطره آب

یه عمره که دریا رو از دور می بینم تو سراب

بهار برام یه اسمه یه اسم کهنه تو کتاب

حرف من با آسمون چرا می مونه بی جواب

خدایا ، خدایا ، کویرم ، کویرم

بگو ابر بباره می خوام جون بگیرم

اگه بارون بباره اگه بارون بباره

آروم آروم و نم نم رو لب خشک تشنه ام

گیسوی سبز جنگل تنمو می پوشونه

پرنده رو درختام می سازه آشیونه