O Manfi

اشتباهی که با صبر داره تغییر نمیکنه

انتقامی که سال هاست خشمتو سیر نمیکنه

هیچ کس مثل تو منو زیبا گمراه نمیکنه

هیچ کس مثل من به این دقت گناه نمیکنه

نفرتِ چشم های تو میلمو کم نمیکنه

شاهدِ لالِ قلب من هم تبرئه ام نمیکنه

ماشینِ دروغ سنج هم به من کمک نمیکنه

حسم از قلبِ من عبور به مردمک نمیکنه

این مرز که نیازمو به رفتن درک نمیکنه

میل به سکون چسبناکی که منو ترک نمیکنه

انتظاری که هیچ منجی اجابت نمیکنه

اسراری از تو که سنگ هم امانت نمیکنه

تنهایی بی وصف خون اُ منفی تو

بدرقک غمناکِ مامورهای مخفی تو

احتیاطِ رد شدن از باتلاقِ دلتنگی تو

از همه چیز گذشتن تو منطقک جنگی تو

آتشفشان وهمِ من استراحت نمیکنه

ارتفاع متروکی که عقاب طاقت نمیکنه

تلاطم هولناکی که قبلا تو کتاب خوندم

هفته ها روی موج های سطحیِ خواب موندم