Eshgh Nazdik Ast

غزل پوش تن پس کوچه ها در غربت آواز

بخوان از التهاب خاک برای آخرین آغاز

نمی آیی و شهر من

بدون عشق تاریک است

بگو تا کی

بگو تا کی

بگویم عشق نزدیک است؟

میان شهر بی باور

من سرگشته را دریاب

که من بیدار بیدارم

نه با افسانه ای در خواب

در این شبهای تاریخی

تو پنهانی و تابیدی

حقیقت را نمایان کن

که تو

پایان تردیدی

غزل پوش تن پس کوچه ها در غربت آواز