Hesar

بخوان که بگویم/ تو را بشنیدم

من از تو نخواندم / که راز تو را

به دل بسپارم / چو نغمه ساز

نه آن ته دنیا / که بر سر کویت

شبانه نشستم / که عطر تو را

دوباره ببویم / به قصد نیاز

تو باغی و سبزی / نهالی و آب

به پشت حصارت منم بی‌خواب

منم که به بندم / منم بی‌تاب

تویی که رهایی مرا دریاب

لبت چون بدوزند/ آزاد کیست؟

کسی چون تو در شهر/ آزاد نیست

سیاه است ومرگ است/ فریاد نیست

و لبخند اشکی است چون شاد نیست

چو لب نگشودم مرا تو ببخش

سکوت و سرودم مرا تو ببخش