Neghab

تو آن غمی که خون چکیده در جامت

جهنمی ست میان قلب آرامت

مرا مبر به سرزمین بدنامت

به گوشه ی سکوت بی سرانجامت

تو آن غمی که خنده بر لبت داری

به صورتت نقاب معرفت داری

به جز بغض بگو چه در دلت داری

بی عشق چگونه امنیت داری

ای بی خبر از حال من خون میچکد از بال من

به قلب خود بدهکارم چه حال ناخوشی دارم

آه ای دل دلگیر من ای آه دامنگیر من

مرا بگیر از این تکرار به عاشقانه ها بسپار

دیدم فرشته ی عذابم را

جواب انتخابم را جنون گرفته خوابم را

دیدم میان شعله رقصیدم

میان گریه خندیدم ولی تو را نبخشیدم