Nakhle Jonoob

دندون به لب تشنه و پوسیده فشردم

من زخم تبر خرده شن باد کویرم

تنهام ولی با این همه فریاد کویرم

دوروبر من جنگلیه از تبر اما

پیغام منو پرنده ها میگن به دنیا

من اهل کویرم من نخل کویرم

با لبهای خشک،زخم تبر اینجا می مونم

هر لحظه تو خاک تشنه ریشه می نشونم

با سوز عطش،تشنگی و داغی می سازم

از جنگل خورشید و عطش باغی می سازم

هیچ وقت نتونستم من و هرگز نمی تونم

بی ریشه به خاک وطنم زنده بمونم

من نخل جنوبم از نسل جنوبم

ریشه م نه فقط تو خاکه روح و ذاتم اینجاست

آخرین دلیل بودن و حیاتم اینجاست

ریشه م نه فقط تو خاکه روح و ذاتم اینجاست

آخرین دلیل بودن و حیاتم اینجاست

من منتظر من منتظر حضور پر غرور نخلام

تنهام نذارید تنهام نذارید من آخه از نسل شماهام

من از نسل شماهام