Davat

خونم اگر محقره گلای قالی پرپره

خمیده دیوار اطاق شکسته بغض پنجره

اطلسی ها خشکن اگر نمونده از باغچه اثر

به سرانگشت سکوت کسی نمی زند به در

هوای صحبت میکنم میام و جرات میکنم

به خونه محقرم شما رو دعوت میکنم

من و ببخش به سادگی بیخودی صحبت میکنم

دست خودم نیست دلمه اگه جسارت میکنم

فاصلمون دور اگه نداری از دلم خبر

قدم بزار به چشم من که بی تو خشکیده دلم

دنیای ما اگر جداست فاصله تا عرش خداست

با این همه روی دلم به سوی حضرت شماست