Boofe Koor
Song
·
6 mins 6 secs
·
Feb 3, 2022
Song
·
6 mins 6 secs
·
Feb 3, 2022
مینویسم از غروبم، از سقوط هفت هزار سال
از افول یک تمدن، مرگ شعر، شکستن بال
-مینویسم از جوانی از رگ سبز گذشته
از تبار کوه دماوند از کتاب نانوشته
-رنگ این سالای آخر، رنگ نسلِ بوفِ کوره
مثل خودکشیِ صادق2، از غم مرگِ غروره
-زیر پاهای تو هستم، تو منو زنده نگهدار!
از تو شعر قرن پنجم، رستم قصه رو بردار!
-تو منو زنده نگهدار! من هویت تو هستم
خاک سرخ وطنم که، از سکوت تو شکستم
-رنگ این سالای آخر، رنگ نسل بوف کوره
مثل خودکشیِ صادق، از غم مرگ غروره
-من صدای رنگِ سُرخم، یه نوشته روی دیوار
حرف هر کتاب سوخته، تو منو زنده نگهدار!
از تو شعر قرن پنجم، رستم قصه رو بردار!
-تو منو زنده نگهدار! من هویت تو هستم
خاک سرخ وطنم که، از سکوت تو شکستم
-رنگ این سالای آخر، رنگ نسل بوف کوره
مثل خودکشیِ صادق، از غم مرگ غروره
-من صدای رنگِ سُرخم، یه نوشته روی دیوار
حرف هر کتاب سوخته، تو منو زنده نگهدار!
-تو منو زنده نگهدار روی کاغذهای پاره!
با قلمهای شکسته، توی حبس هر ستاره
-تو منو زنده نگهدار در شب قهر سپیده!
با یه آهنگ حماسی، روی آخرین قصیده
-تو منو زنده نگهدار زیر استبداد و آوار!
تو منو زنده نگهدار با ترانههای بیدار!
-رنگ این سالای آخر، رنگ نسل بوف کوره
مثل خودکشیِ صادق، از غم مرگ غروره
-رنگ این سالای آخر، رنگ نسل بوف کوره
مثل خودکشیِ صادق، از غم مرگ غروره
%2Fb58f3b7d680702e.jpg&w=256&q=75)
%2Ff64c99014748184.jpg&w=256&q=75)
%2F9d859342c6134b2.jpg&w=256&q=75)
%2F36b421bd4a62b65.jpg&w=256&q=75)
