Kaftar

ما ریشه‌ها رو خاک کردیم چی درو شه؟

یک مزرعه دادیم واسه یک مشت گندم

هر جا که نونی هست حتما سفره‌ای هست

هر سفره یک سجاده شد تو دست مردم

از پیله خودبافته فکر فراریم

از پیله‌ای که حبسه بین پنج انگشت

من پوچ بودم که تموم زندگیمو

دنبال گُل بودم میون این همه مشت

یا با نقاب صلح می‌جنگیم با هم

یا گفتگومون صحنه پیکار می‌شه

هر جا بقای ما به کشتار عقیده‌ست

چاقوی ما خودکار ضامندار می‌شه

آهنگ این روزا برای من غریبه‌س

از بس نوارای قدیمی گوش کردم

هر دو جهان تو گوش من از ضرب افتاد

تا من نوار قلبمو خاموش کردم

من تحت تعقیب یه فرهنگ و سه نسلم

فرهنگ و نسلایی که با هم در نبردن

دنبال من تو هر چی می‌خونم بگردین

تا منع تعقیب منو صادر نکردن

من واسه اینکه دشمن خونه نباشم

سالای ساله با خودم تو جنگ سردم

تو از کجا و کی شروع می‌شه نبردت؟

من از خودم آغاز کردم، ترک کردم