Faramooshi

که زندگی کرد لای شک و تردید

و تو سن کم کلی سرد و گرم

دیدم ممکنه بی تو لای دردام بمیرم

مشکلی نبود پای سرمات بشینم

گفتی هیچ وقت شبیه حرفام نمیشم

یه سری چیزا ولی از یاد نمیرن

مثل حس طعم اشک وسط لبخند

مثل روزی که گفتم از همه خستم

مثل شبی که فهمیدم نمیخوای منو

ولی از رو ناچاری دهنو بستم

گفتم تهشه کاملا قابل درکه

کاری بر نمیاد جز انتظار

چیزی هم بگم میشم عاملش منی

که دید عشقمونو‌‌ بالا چوبه ی دار

برا چند روز بیشتر کنارت بودن

زدم از همه چیم حتی غرورم

که یادت نره برات من کی بودم

قسم به روزای شیرین و تلخی تو شب

که حسم هیچوقت عوض نشد

اما سرنوشت به نفع ام ورق نخورد

شدش ‌اسمت روی بدن تتو

این بار موضوع دیگه منم نه تو

من دلو دادم به باد با خنده هات

شدم یه بازنده باز به حس عشقت

نمونده واسم یه راه زمونه با قلب ما

چیکار کرد که نگات شده برام یه غبطه

نه هنوز تا ته راه نرفتیم با من بیا

نبره خوابم چشام به جاده خشک شد

نداره طاقت صدام نخونه واست چرا

گلی که کاشته بودی توی باغچه پژمرد

بیا این دیوونه رو ببین اگه خواستی

بیا ببین هیولایی که تو ازم ساختی

کاش میشد بفهمی با دلم چیکار کردی

قبل اینکه کول بار رفتنو ببندی

نداره فرق دیگه کجا شدی غرق الان

نمونده اشکی که بریزمش من برات

تموم زخماتو دارم هنوز پشتم

منی که روحمو پای عشق تو کشتم

اینبار دیگه نمیگم نه

درو جلو اشکات نمیبندم

این دفعه دیگه قول میدم

به خودم و خودت دنبالت نمیگردم

من سوختم توی آتیش نگات ولی

کافیه صدات واسه ثانیه بیاد

پر میزنه این دل باز تورو میخواد

واسه حرفایی که بوی خاطره میداد

دیگه گذشته آب از سر

من و الکل و شبایی ک یادم رفت

یادم رفت گرمای تنت

چقد سخت شده گرفتن دستای سردت

تو بودی یکی یدونه ی قلبم

ولی بگو چرا بمونه دلم تنگ

نمیگم میرسم یه روزی یه وقت من

به تو نه دیگه نمیشیم ما مثل قبل نه

مثل اونی ک روت چشماشو نبسته بود باز

ولی الان در میره ا دست دوستاش

آخه گذشت با اشک از همه روزاش

و دلش شد رنگ بنفش موهات

اینبار دیگه نمیگم نه

درو جلو اشکات نمیبندم

نمیخوام بم بگی بچمو

نمیخوام دیگه پس بدی قلبمو

ما که میگرفت بالا دوامون خب

ولی باز بی هم نمیشد شبامون صبح

نگو چیشد یهو برا اون شدن دستات

مثل من تو ام فراموش کن الان

نزن تو بهش از این حرفا دیگه

دلشو سنگ نکن نبازی بهش

خوش باش باهاش تو هر ثانیه

بزار تو فکرت باشه اون هرجا میره

من دلو دادم به باد با خنده هات

شدم یه بازنده باز به حس عشقت

نمونده واسم یه راه زمونه با قلب ما

چیکار کرد که نگات شده برام یه غبطه

نه هنوز تا ته راه نرفتیم با من بیا

نبره خوابم چشام به جاده خشک شد

نداره طاقت صدام نخونه واست چرا

گلی که کاشته بودی توی باغچه پژمرد

بیا این دیوونه رو ببین اگه خواستی

بیا ببین هیولایی که تو ازم ساختی

کاش میشد بفهمی با دلم چیکار کردی

قبل اینکه کول بار رفتنو ببندی

نداره فرق دیگه کجا شدی غرق الان

نمونده اشکی که بریزمش من برات

تموم زخماتو دارم هنوز پشتم

منی که روحمو پای عشق تو کشتم