Daneshgah

با شال گردن از همه زیباتری

حق داری دنیا رو زمستونی کنی

بارون و رو چترت گرفتی می بَری

هر جا دلت می خوادو بارونی کنی

تا بغض می کنی شبیه جمعه ها

انگیزه می دی شهر حزن آلود شه

با هر کسی می گی و می خندی ولی

هر بار شاید یک نفر نابود شه

زیبایی و برای هم کلاسیات

دیوونگی یه حس تکراری شده

استادها و هم کلاسی هات هیچ

با تو یه دانشگاه سیگاری شده

می خوابی و بی خواب می شن شاعرا

این لوس بازی های شاعرانه نیست