Gereye Gom

‏من درد محبت را هرگز به تو نسپردم

‏این عقده دیرین را میدانی و میدانم

‏بر مرثیه ام بنگر نقش رخ خود بینی

‏این قصه ی غمگین را میخوانی و میخوانم

‏میخوانی و میخوانم

‏با هر که سخن گفتم

‏در خود گره ای گم بود

‏چون کرم شبان تابان

‏میتابی و میتابم

‏بر هر که نظر کردم

‏گریان و پریشان بود

‏چون ابر سبک باران

‏میباری و میبارم

‏من درد محبت را هرگز به تو نسپردم

‏این عقده دیرین را میدانی و میدانم

‏بر مرثیه ام بنگر نقش رخ خود بینی

‏این قصه ی غمگین را میخوانی و میخوانم

‏میخوانی و میخوانم