Hamzad

عشق لالایی بارون تو شباست

نم نمه بارون پشت شیشه هاست

لحظه شبنم و برگ گل یاس

لحظه رهاییه پرنده هاست

تو خود عشقی که همزاد منی

تو سکوت منو فریاد منی

تو خود عشقی که شوق موندنی

غم تلخو گنگ شعرای منی

وقتی دنیا درد بی حرفی داره

تویی که فریاد دردای منی

تو خود عشقی که همزاد منی

تو سکوت منو فریاد منی

دستای تو خورشیدو نشون میدن

چشمای بستمو بیدار می کنن

صدای بال پرنده رو لبات

تو گوشام دوباره تکرار می کنن

زندگی وقتی که بی زاری شده

روزو شبهاش همه تکراری باشه