Dele Divooneh

دل نگو شیطون بی پروابگو

دشمن جون دل بی حیا بگو

دل در اشتباهم به من بیداری میده

خودش آروم نداره به چشم و مزاری میده

برای من دل من رفیق نیمه راه

منو می شونه کنجی خودش شب هاتو راه

آخ خودش شب ها تو راه

یه روز لبریز از شوقه

یه روز پر رنج و درده

یه روز گرم از محبت

یه روز غمگین و سرده

نمی دونم چی می خواد که دائم در کمینه

منو بیچاره کرده گناهشم همینه

به ظاهر سر به زیره با مردم مهربونه

ولی تو سینه ی من اون آتیش می سوزونه