From Eastern Lands

تو را نادیدن ما غم نباشد

که در خیلت به از ما کم نباشد

من از دست تو در عالم نهم روی

ولیکن چون تو در عالم نباشد

تو با ناز به صد راز

کنی اندر سرم صد قصه آغاز

من آن باز، من آن باز

کنم من در هوایت بال و پر باز

بیا بار سفر بندیم ازین دشت

زمستون باز سوی این خونه برگشت

بیا تا قصه ها گویم برایت

که دوران جدایی دیر بگذشت