Baraye Khandeh Naabat

به شعر میدان داد

قسم به سرو بلندت که خم نخواهم شد

میان وحشت شب جرئت از تو می گیرم

به احترام تو می ایستد اگر دنیا

به احترام تو من ایستاده می میرم

قسم به سرو بلندت که خم نخواهم شد

میان وحشت شب جرئت از تو می گیرم

به احترام تو می ایستد اگر دنیا

به احترام تو من ایستاده می میرم

ایستاده می میرم

قسم به قطره اشکی که روی گونه توست

قسم به ماهی لبهات در میان دو رود

که از نگاه تو باید هزار قصه نوشت

که از سکوت تو باید هزار قطعه سرود

مرا که یخ زده ام توی سینه ات بفشار

بهار شو به زمستان سرد جامه بده

بپاش عطر خودت را میان هر شعرم

به نشر عشق در آثار من ادامه بده

ادامه بده

قسم به سرو بلندت که خم نخواهم شد

میان وحشت شب جرئت از تو می گیرم

به احترام تو می ایستد اگر دنیا

به احترام تو من ایستاده می میرم

قسم به سرو بلندت که خم نخواهم شد

میان وحشت شب جرئت از تو می گیرم

به احترام تو می ایستد اگر دنیا

به احترام تو من ایستاده می میرم

ایستاده می میرم

ایستاده می میرم

ایستاده می میرم

ایستاده می میرم

ایستاده می میرم